1. ماموگرافی: این روش رایج‌ترین و اصلی‌ترین آزمایش غربالگری است. ماموگرافی با استفاده از دوز پایین اشعه ایکس، تصاویری از بافت پستان تهیه می‌کند و می‌تواند تومورهای بسیار کوچک و غیرقابل لمس را شناسایی کند.

2. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): این روش معمولاً برای زنانی که در معرض خطر بالای سرطان پستان هستند، به‌عنوان یک ابزار تکمیلی در کنار ماموگرافی استفاده می‌شود و جایگزین آن نیست.

3. معاینات بالینی پستان: معاینه فیزیکی توسط پزشک یا متخصص می‌تواند به شناسایی توده‌ها و ناهنجاری‌هایی کمک کند که ممکن است در روش‌های دیگر نادیده گرفته شوند.

4. سونوگرافی پستان: سونوگرافی اغلب برای بررسی دقیق‌تر نواحی مشکوکی که در ماموگرافی یا معاینه بالینی یافت شده‌اند، به کار می‌رود. این روش به‌دلیل عدم استفاده از اشعه، برای زنان جوان و باردار گزینه‌ای ایمن و مناسب است.

5. خودآزمایی پستان: اگرچه خودآزمایی دیگر به‌عنوان یک ابزار تشخیصی رسمی توصیه نمی‌شود، اما آگاهی از ظاهر و حس طبیعی پستان‌ها به شما کمک می‌کند تا هرگونه تغییر غیرعادی را به‌سرعت تشخیص داده و به پزشک اطلاع دهید.

6. نمونه‌برداری (بیوپسی): اگر نتایج آزمایش‌های غربالگری مشکوک باشند، نمونه‌برداری از بافت پستان انجام می‌شود. این تنها راه برای تشخیص قطعی سرطان است که در آن سلول‌ها زیر میکروسکوپ از نظر وجود بدخیمی بررسی می‌شوند.

تکنیک‌های نوین غربالگری

پزشکی همواره در حال پیشرفت است و روش‌های جدیدی برای غربالگری در حال توسعه هستند که دقت بالاتری دارند:

• MRI مختصر (Fast MRI): یک نسخه سریع‌تر از MRI استاندارد که به‌عنوان یک ابزار غربالگری امیدوارکننده در حال بررسی است.

• ماموگرافی انتشار پوزیترون (PEM): این روش جنبه‌های ماموگرافی و اسکن PET را ترکیب می‌کند تا تصویری دقیق از فعالیت سلولی ارائه دهد.

• ماموگرافی با کنتراست تقویت‌شده (CEM): در این روش، با تزریق ماده حاجب، تشخیص نواحی غیرطبیعی در بافت پستان با وضوح بیشتری امکان‌پذیر می‌شود.